Jæja þá er runninn upp merkilegur morgunn í mínu lífi, vegna þess að föstudagskvöldið í gær var það fyrsta í rúma 18 mánuði sem ég fékk mér ekki í glas!!
Saturday, December 07, 2002
Friday, December 06, 2002
Hvað er þetta við stinnar geirvörtur sem gerir karlmenn brjálaða, ég meina þetta er risastór brún varta, með svona fullt af litlum vörtum á?
Ef karmenn væru líka með svona, mættum við þá ekki heldur labba berir að ofan niður laugaveginn
Ef karmenn væru líka með svona, mættum við þá ekki heldur labba berir að ofan niður laugaveginn
Hérna erum við að tala saman
Fengið úr morgunblaðinu í morgun
5,3 milljóna sekt fyrir virðisaukaskattsbrot
Rúmlega fimmtugur maður var dæmdur í morgun í Héraðsdómi Norðurlands eystra á Akureyri til að borga 5,3 milljóna sekt í ríkissjóð fyrir brot gegn lögum um virðisaukaskatt. Kemur 5 mánaða fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki borguð innan fjögurra vikna.
Nokkuð gott að fá 5.3 miljónir fyrir 5 mánuði, ég skulda löggunni 220 þús og ég þarf að sitja inni í 32 daga, þessi gaur er samsagt með 5 sinnum hærri laun en ég, ætli sé miðað við fyrri störf eða eitthvað svoleiðis?
Fengið úr morgunblaðinu í morgun
5,3 milljóna sekt fyrir virðisaukaskattsbrot
Rúmlega fimmtugur maður var dæmdur í morgun í Héraðsdómi Norðurlands eystra á Akureyri til að borga 5,3 milljóna sekt í ríkissjóð fyrir brot gegn lögum um virðisaukaskatt. Kemur 5 mánaða fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki borguð innan fjögurra vikna.
Nokkuð gott að fá 5.3 miljónir fyrir 5 mánuði, ég skulda löggunni 220 þús og ég þarf að sitja inni í 32 daga, þessi gaur er samsagt með 5 sinnum hærri laun en ég, ætli sé miðað við fyrri störf eða eitthvað svoleiðis?
NÚ ER NÓG KOMIÐ
Ok, ég get sætt mig við mannsdráp, nauðganir, auðgunarbrot manna eins og Árna Johnsen, eitulyfjasölu og ýmislegt annað en nú er nóg komið.
Ég var að lesa morgunblaðið og á blaðsíðu 4 blasir við mér einhver sú viðbjóðslegasta frétt sem ég hef séð, hún er eftirfarandi:
"Börn í Vesturbæjarskóla vöruð við ókunnugum
Síðastliðinn mánudag sögðust tveir 12 ára drengir í skólanum hafa hitt ókunnugan karlmann að kvöldlagi sem gaf hvorum þeirra 500 krónur. Málið þótt alvarlegs eðlis og var brýnt fyrir drengjunum að varast allar slíkar gjafir frá ókunnugum"
Hvernig vogar þessi maður sér að gerast svo bíræfinn að rétta smá peninga að svona ungum drengjum, ég ætla rétt að vona að það fari eins fyrir þessum manni eins og þeim sem stal lambalærunum í nóatúni, minnst 6 mánaða fangelsi, ekkert minna dugir.
Getiði ímyndað ykkur hvað piltarnir gætu hafa skaðað sig á þessum peningum, þeir hefðu getað keypt fullt af nammi sem hefði stórskemmt á þeim tennurnar, nú eða útvegað sér eins og 20 kall í viðbót þá hefðu þeir getað keypt sér sitthvorn sígarettupakkann.
Hvað þarf þetta samfélag eiginlega að fara nálægt botninum áður en yfirvöld gera eitthvað í málinu.
Ég minnist bara félaga míns sem gaf 10 ára dreng 5000 krónur í Vestmannaeyjum fyrir nokkrum áður, hann gengur laus meðal vor og er eflaust enn að dreifa peningum í allar áttir og hefur valdið óbætanlegum skaða í þjóðfélaginu.
Með innilegri von um vakningu meðal þjóðarinnar
Kæfan
Ok, ég get sætt mig við mannsdráp, nauðganir, auðgunarbrot manna eins og Árna Johnsen, eitulyfjasölu og ýmislegt annað en nú er nóg komið.
Ég var að lesa morgunblaðið og á blaðsíðu 4 blasir við mér einhver sú viðbjóðslegasta frétt sem ég hef séð, hún er eftirfarandi:
"Börn í Vesturbæjarskóla vöruð við ókunnugum
Síðastliðinn mánudag sögðust tveir 12 ára drengir í skólanum hafa hitt ókunnugan karlmann að kvöldlagi sem gaf hvorum þeirra 500 krónur. Málið þótt alvarlegs eðlis og var brýnt fyrir drengjunum að varast allar slíkar gjafir frá ókunnugum"
Hvernig vogar þessi maður sér að gerast svo bíræfinn að rétta smá peninga að svona ungum drengjum, ég ætla rétt að vona að það fari eins fyrir þessum manni eins og þeim sem stal lambalærunum í nóatúni, minnst 6 mánaða fangelsi, ekkert minna dugir.
Getiði ímyndað ykkur hvað piltarnir gætu hafa skaðað sig á þessum peningum, þeir hefðu getað keypt fullt af nammi sem hefði stórskemmt á þeim tennurnar, nú eða útvegað sér eins og 20 kall í viðbót þá hefðu þeir getað keypt sér sitthvorn sígarettupakkann.
Hvað þarf þetta samfélag eiginlega að fara nálægt botninum áður en yfirvöld gera eitthvað í málinu.
Ég minnist bara félaga míns sem gaf 10 ára dreng 5000 krónur í Vestmannaeyjum fyrir nokkrum áður, hann gengur laus meðal vor og er eflaust enn að dreifa peningum í allar áttir og hefur valdið óbætanlegum skaða í þjóðfélaginu.
Með innilegri von um vakningu meðal þjóðarinnar
Kæfan
Dagur 1
Ég vaknaði um 10 leytið í gærkvöldi því að ég eyddi allri síðustu nótt í að skoða klám á netinu og svaf þessvegna allan daginn.
Ég reyndi að finna upp á einhverju ömurlegu til að gera á þessum fyrsta degi í skíthæl.
Ég hugsaði með mér það yrði að vera eitthvað virkilega ömurlegt, eitthvað svo andstyggilegt að meira að segja ömmu myndi langa til að flengja mig.
Þá fékk ég hugmyndina, ég vissi frá því að ég var að vinna í hlíðarsmára að krabbameinsfélagið er með skrifstofu þar, á jarðhæð. Þeir geta nú varla verið með öflug þjófavarnarkerfi, því hvaða low life myndi fara ræna frá krabbameinssjúklingum.
Svo ég fór og tók bíllyklana hennar mömmu og fór út með ekkert nema skrúfjárn með mér.
Tók smá blauta mold úr blómabeðinu og makaði henni á bílnúmerplötuna að framan, því næst keyrði ég niðreftir og lagði bílnum fyrir utan.
Ég gekk einn hring í kringum húsið og sá að einn glugginn var ekki lokaður alveg, það var semsagt ekki búið að setja vindjárnið inn heldur stóð það út.
Það var nú ekki mikið mál að spenna það upp og skrúfa svo gluggann opinn.
Um leið og ég stökk inn sá ég að það blikkaði rautt ljós upp í horninu, svo að löggan yrði komin eftir örfáar mínútur, ég sleit tvo samhliða tölvukassa úr sambandi á no-time, opnaði hurðina og henti þeim inní bíl, náði svo að taka annan skjáinn, henti honum í farþegasætið og án þess að kára loka hurðinni þá bakkaði ég útaf bílastæðinu, niður hlíðarbrautina, framhja ak-inn og niður á bílaplanið hjá smáralind, gegnum það og þegar ég var svo kominn framhjá Select og inn á dalveginn mætti ég löggunni á fullri ferð með blikkandi ljós, djöfulsins aumingjar, ég trúði því ekki hvað þetta hafði verið auðvelt, hafði reyndar ekki hugmynd um hvað ég ætti að gera við tölvurnar, en það er aukaatriði.
Ekki versnaði svo stemningin þegar ég vaknaði í morgun, skellti mér á netið og komst að því að með þessu "listaverki mínu" hafði ég eyðilagt alla jólakortasölu krabbameinsfélagsins og þann kippt fótunum undan fjármálum félagsins.
Þetta er yndisleg tilfinning.
Það er satt sem þeir segja: "Nice guys finish last"
Takk fyrir mig, ég er strax farinn að hlakka til þess sem ég ætla að gera í dag
Ég vaknaði um 10 leytið í gærkvöldi því að ég eyddi allri síðustu nótt í að skoða klám á netinu og svaf þessvegna allan daginn.
Ég reyndi að finna upp á einhverju ömurlegu til að gera á þessum fyrsta degi í skíthæl.
Ég hugsaði með mér það yrði að vera eitthvað virkilega ömurlegt, eitthvað svo andstyggilegt að meira að segja ömmu myndi langa til að flengja mig.
Þá fékk ég hugmyndina, ég vissi frá því að ég var að vinna í hlíðarsmára að krabbameinsfélagið er með skrifstofu þar, á jarðhæð. Þeir geta nú varla verið með öflug þjófavarnarkerfi, því hvaða low life myndi fara ræna frá krabbameinssjúklingum.
Svo ég fór og tók bíllyklana hennar mömmu og fór út með ekkert nema skrúfjárn með mér.
Tók smá blauta mold úr blómabeðinu og makaði henni á bílnúmerplötuna að framan, því næst keyrði ég niðreftir og lagði bílnum fyrir utan.
Ég gekk einn hring í kringum húsið og sá að einn glugginn var ekki lokaður alveg, það var semsagt ekki búið að setja vindjárnið inn heldur stóð það út.
Það var nú ekki mikið mál að spenna það upp og skrúfa svo gluggann opinn.
Um leið og ég stökk inn sá ég að það blikkaði rautt ljós upp í horninu, svo að löggan yrði komin eftir örfáar mínútur, ég sleit tvo samhliða tölvukassa úr sambandi á no-time, opnaði hurðina og henti þeim inní bíl, náði svo að taka annan skjáinn, henti honum í farþegasætið og án þess að kára loka hurðinni þá bakkaði ég útaf bílastæðinu, niður hlíðarbrautina, framhja ak-inn og niður á bílaplanið hjá smáralind, gegnum það og þegar ég var svo kominn framhjá Select og inn á dalveginn mætti ég löggunni á fullri ferð með blikkandi ljós, djöfulsins aumingjar, ég trúði því ekki hvað þetta hafði verið auðvelt, hafði reyndar ekki hugmynd um hvað ég ætti að gera við tölvurnar, en það er aukaatriði.
Ekki versnaði svo stemningin þegar ég vaknaði í morgun, skellti mér á netið og komst að því að með þessu "listaverki mínu" hafði ég eyðilagt alla jólakortasölu krabbameinsfélagsins og þann kippt fótunum undan fjármálum félagsins.
Þetta er yndisleg tilfinning.
Það er satt sem þeir segja: "Nice guys finish last"
Takk fyrir mig, ég er strax farinn að hlakka til þess sem ég ætla að gera í dag
OK, ég verð að fara fá mér vinnu. Ég er ekki búinn að fara útúr húsi í 3 daga, nema rétt einusinni til að ná mér í pizzu. Hef heldur ekkert nennt að fara í sturtu, sé ekki tilganginn þar sem ég er ekkert innan um fólk lengur.
Ég hef ákveðið að byrja að lifa í ímynduðum heimi, þar sem ég geri bara það sem mig langar til að gera, því þar sem ég er nú einusinni skíthæll, en því miður með smá vott af samvisku þá ætla ég að skrifa ímyndaða dagbók um það sem mig myndi langa til að gera ef ég væri samviskulaus.
Ég hef ákveðið að byrja að lifa í ímynduðum heimi, þar sem ég geri bara það sem mig langar til að gera, því þar sem ég er nú einusinni skíthæll, en því miður með smá vott af samvisku þá ætla ég að skrifa ímyndaða dagbók um það sem mig myndi langa til að gera ef ég væri samviskulaus.
Tuesday, December 03, 2002
Hetjur=fífl
Aldrei hef ég skilið afhverju fólk er að fórna lífi sínu fyrir einhverja aðra, hvað í anskotanum græðir þú á að drepast svo að einhver annar geti lifið einhverjum örfáum árum lengur, ég segi örfáum vegna þess að lífið er svo stutt að það tekur því varla að tala um það. Við erum svo lítil og máttlaus að það er bara fáránlegt að fólk sé að gefa það litla sem það á svo að einhverjum öðrum líði betur.
Hversu oft heyrir maður um fólk sem hefur fórnað lífi og limum til að bjarga náunganum?
En er einhvern tíma sagt frá öllu fólkinu sem drapst á einhvern fáránlegan hátt við að reyna bjarga öðrum, einu skiptin sem við heyrum um þetta fólk er þegar við fáum sendar sögur af þessu fólk á E-mail, heyrum eitthvað útvarpsgimpið segja frá því, eða finnum þetta á netinu. Hvað gerum við svo þegar við heyrum af þessu fólki, við förum að hlæja. Það er nefnilega stutt á milli hetju og trúðs, vegna þess að þetta er sama fólkið.
Aldrei hef ég skilið afhverju fólk er að fórna lífi sínu fyrir einhverja aðra, hvað í anskotanum græðir þú á að drepast svo að einhver annar geti lifið einhverjum örfáum árum lengur, ég segi örfáum vegna þess að lífið er svo stutt að það tekur því varla að tala um það. Við erum svo lítil og máttlaus að það er bara fáránlegt að fólk sé að gefa það litla sem það á svo að einhverjum öðrum líði betur.
Hversu oft heyrir maður um fólk sem hefur fórnað lífi og limum til að bjarga náunganum?
En er einhvern tíma sagt frá öllu fólkinu sem drapst á einhvern fáránlegan hátt við að reyna bjarga öðrum, einu skiptin sem við heyrum um þetta fólk er þegar við fáum sendar sögur af þessu fólk á E-mail, heyrum eitthvað útvarpsgimpið segja frá því, eða finnum þetta á netinu. Hvað gerum við svo þegar við heyrum af þessu fólki, við förum að hlæja. Það er nefnilega stutt á milli hetju og trúðs, vegna þess að þetta er sama fólkið.
